De smid en de goblins deel II

Dit is deel 2

Heb je deel 1 nog niet gelezen? Klik dan hier voor De smid en de goblins deel I

 

Gedrieën lopen ze verder, Thelor achter aan met de fakkel. De ruimte is kaal op drie dingen na waar bij binnenkomst je oog gelijk opvalt. In het midden van de kamer staat een grote koperen offerschaal op drie pootjes. Vroeger werd deze gebruikt om geldstukjes in te doen als donatie. Aan de rechter muur een plakkaat met hierop afgebeeld een aantal ridders die demonische wezens bevechten. Aan de linker muur een stenen plaat met een tekst “Ik zweer trouw aan de orde van de paarse lelie. Ik zal wat zwak is beschermen en het bestaan van de orde geheim houden.”

Al snel zijn ze uitgekeken in deze ruimte. Ze moeten verder. Broot besluit weer vooruit te lopen. Al vrij snel komt hij terug en zegt: “Verderop maakt de gang een scherpe bocht naar links. Ik ben niet tot aan de bocht gegaan, maar ik hoor goblin-gekrijs verderop alsof ze weer een poging doen om te zingen. Thelor ruilt zijn fakkel om voor een kleine lantaarn. Zo heeft hij wel licht maar valt het licht minder op hoopt hij. Zo lopen ze weer verder. Ineens staat Broot stil en houd hij de rest tegen. “Ik hoorde ‘klik’ toen ik op deze tegel ging staan” bromt hij. Thelor komt er bij staan en ziet ook waarom. Een val. Boven hun hoofd zit een gleuf in het plafond waar een scherpe zeis klaar hangt om naar beneden te komen vallen zodra iemand zijn voet van de tegel af zal halen. Dit is geen werk van Goblins, dit is zo oud als de tombe zelf. Hij ziet alleen geen mogelijkheid om de val onschadelijk te maken. Thelor en Brad stappen een stuk achteruit om Broot de ruimte te geven om met een sprong weg te komen voor de zeis. Wat hem bijna lukt. Nog net raakt de zeis zijn boven arm waar nu een ondiepe wond in zit. Een klein beetje bloed uit de wond trekt in zijn kleren om de wond heen. Met zijn hand op de wond, om het bloeden te stelpen loopt Broot verder. Als ze de hoek van de gang naderen besluit Brad om te gaan kijken wat hij kan zien. Met zijn rug tegen de muur blikt hij om de hoek. Daar brandt licht in de verte, maar het gekrijs nu ook voor hem hoorbaar. Na een paar tellen geluisterd te hebben draait hij zich weer om naar zijn vrienden en zegt: “Dat gekrijs moet inderdaad zingen voorstellen. Ze zijn begonnen met de voorbereidingen voor het ritueel voor vannacht.”

“Hmm” zucht Broot. “En heb je ze ook al gezien?” “Nee, alleen zie ik licht verderop in de gang” is het antwoord van Brad. Behoedzaam lopen ze verder. Deze keer loopt Thelor voorop om te kijken of hij andere vallen ziet. Langzaam aan begint het licht dichterbij te komen, Thelor dooft zijn lamp. In de verte is toch genoeg licht om te zien waar hij loopt. Als ze naar het licht kijken zien ze zo nu en dan een schaduw voor de deuropening langs springen. Als ze verder richting het licht sluipen kunnen ze nu alle drie het krijsende zingen horen. Ongemerkt weten ze bij de ingang van deze kamer te komen. In het midden op de grond is een cirkel getekend waar een vijftal goblins wild omheen dansen. Aan de andere kant van de kamer staat een oudere goblin, volledig gekleed in een zwarte mantel. Brad bedenkt zich maar kort, kijkt Broot en Thelor aan concentreert zich en cast een spell. Onder de goblins breekt de vloer open en diverse soorten wortels en takken schieten omhoog uit de scheuren en grijpen de goblins bij hun benen. Het ritme wat er in het gekrijs zit is spontaan verdwenen en gillen van schrik klinken nu in de kamer als Broot besluit met zijn grote strijdbijl op de eerste goblin af te rennen. Vlak langs zijn schouder schiet de eerste pijl van Thelor de kamer in die zich in de zij van een van de vijf goblins boort. De vijf goblins kunnen geen kant op en vallen al snel.

Nu de rust is weer gekeerd in de kamer kunnen de drie avonturiers rustig om zich heen kijken en zien dat er meer te zien is in de kamer dan de cirkel en de goblins. Zo staat er aan de zijkant een tafel, waarschijnlijk aan de kant gezet om ruimte te maken voor de ritueel cirkel. Naast de tafel staat een houten kooi met daarin een bang kind, verder zien ze nog een groot standbeeld van een ridder in de kamer staan. Op zijn sokkel staat een opschrift, een raadsel lijkt het. “Om het te houden moet je het eerst geven.” Thelor besluit zich over het kind te ontfermen en weet de kooi open te krijgen. Intussen staat Brad bij het standbeeld en denkt diep na over het raadsel. Na een paar minuten denkt hij terug aan de eed die ze in de eerste kamer hebben zien staan en dan valt het kwartje voor hem. “Ach, tuurlijk, ‘Je woord’ dat moet je eerst geven, om het daarna te kunnen houden!”

Op het moment dat hij zegt “Je woord”, horen ze een knarsend geluid bij de muur links van het standbeeld en een geheime deur opent zich. Als de drie zich bij de deur hebben verzameld zien ze een nieuwe kamer. Het lijkt de grafkamer van de orde te zijn. Een zeven tal sarcofagen staan in deze kamer. Zes kleinen en een grote. Langs de muren en op de verschillende deksels liggen de nodige sieraden en wapen uitgestald. Ze besluiten dit eerst te laten liggen en later terug te komen om dit op te halen.

Nadat Thelor het kind wat gerust gesteld heeft geeft ze aan Daisy te heten. Thelor legt uit dat ze in her dorp waren en hoorden dat ze meegenomen was en dat dat de reden is dat ze er nu zijn om haar weer terug te brengen naar het dorp. Daisy lijkt duidelijk opgelucht. Nadat ze wat eten en drinken van de groep heeft gehad besluiten ze weer terug te gaan naar hun kampement en morgen de terugweg te gaan maken.

Ook de terug weg verloopt zonder noemenswaardige problemen en twee dagen later zijn de avonturiers weer terug in het dorp, samen met Daisy. Als het dorp in zicht komt is ze weer helemaal de oude en rent voor de groep uit naar haar huis. Vooral Broot heeft bijna moeite om haar bij te kunnen houden. Tom, de smid, is in eerste instantie zo blij dat Daisy weer thuis is dat hij helemaal vergeet dat Thelor, Broot en Brad ook nog steeds in de smidse staan. Thelor kijkt zijn metgezellen aan en ze knikken. Tom weet hen straks vast wel te vinden in de taverne.

/-_-_-_-_-_-_-\

Natuurlijk is dit verhaal op sommige plaatsen behoorlijk ingekort. In een boek zou dit makkelijk een of twee hoofdstukken kunnen vullen. Maar het gaat er niet om dat ik hier een compleet boek ga schrijven, maar om jullie een idee te geven van wat er allemaal gebeuren kan tijden een D&D sessie.

Dit was voor de spelers de eerste sessie die ze in deze campain speelden. Vanuit hier zijn ze nog verschillende andere dingen gaan doen. De vissers hadden last van een monster in de rivier wat alle vis wegjoeg of opat waardoor ze zelf bijna niets meer vingen, het dorp werd aangevallen door de nodige gigantische spinnen, enzovoort. Hier hebben de spelers eerst een beetje meer ervaring kunnen opdoen (levelen) voor ze verder de wereld in trokken. Meer avontuur tegemoet.

Dit is ook een prima manier om een log van een sessie om te zetten in een leesbaar verhaal. Mogelijk zal ik er in de toekomst meer gaan doen. Soms, zoals deze keer, zal ik de DM zijn en een samenvatting van het verhaal maken, een andere keer ben ik zelf speler in het verhaal.

Ook zal ik samen met Charlotte kijken om meer uitleg te gaan geven over hoe je speelt en hoe alles werkt.

Dit was deel 2 en het einde van dit avontuur. 

Lijkt het je leuk om meer te lezen?

Laat dat dan vooral even weten in de reacties.

Geef een reactie